Marinus Boezem, één van Nederlands éminence grises onder de kunstenaars, is al sinds het begin van zijn carrière geïntrigeerd door het onzichtbare. De ‘achterkant van de dingen’ noemt hij het. Hij probeert onstoffelijke en efemere (oftewel vluchtige) zaken op de een of andere manier toch kenbaar of meetbaar te maken en bovendien op een museale en aantrekkelijke manier te presenteren. Onderzoeker en conservator Caro Verbeek, schrijft in kM 137 ‘Het gewicht van geur’, over de niet visuele elementen in zijn kunst. 

Vivianiet, verborgen blauw

Natuurwetenschappelijk onderzoeker en kM-auteur Annelies van Loon legt het schilderij van Rembrandt Suzanna en de ouderlingen onder de elektronenmicroscoop. In kM137 deelt zij de fascinerende ontdekkingen. Zij laat zien dat het pigment, gecombineerd met bepaalde bindmiddelen verrassend duurzaam blijkt. Vivianiet, vernoemd naar de 19e-eeuwse Engelse mineraloog J.H. (of J.G.) Vivian, is waarschijnlijk bekender bij bodemonderzoekers dan bij kunstenaars. Toch heeft dit bijzondere mineraal iets magisch. Pas wanneer het met de lucht in contact komt onthult het de blauwe kleur. 

Pastels in Parijs

Bij La Maison du Pastel in Parijs, het oudste pastelmerk ter wereld, zocht beeldend kunstenaar Lex Goes een specifieke kleur groen. In het ruime assortiment van 2000 kleuren ontbrak de kleur waar hij naar zocht om zijn landschappen en wolkenluchten te schilderen. Het ‘Goesgroen’, – een mengsel van groene aarde, gele oker, wit en indantreen blauw - werd aan het assortiment toegevoegd onder de naam Vert Hollandais. Het is in acht variaties te bestellen.  Het hele verhaal, opgetekend door Ingelies Vermeulen, leest u in kM 137, lucht.